Kim są członkowie spółki LLC i kto nią zarządza?

CZŁONKOWIE

Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością są własnością Członków. Umowa Operacyjna identyfikuje kim są członkowie.
Członkowie posiadają szereg praw. Między innymi prawo do dzielenia się kosztami i stratami firmy, otrzymywania udziałów od spółki jak również brania udziału w zarządzaniu spółką. Charakter tych praw określany jest poprzez Umowę Operacyjną firmy.
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością może posiadać więcej niż jedną grupę członków. Różne grupy mogą posiadać różne prawa. To może objawiać się w różnych uprawnieniach do udziałów spółki czy dzielenia zysków i strat. Może też wystąpić sytuacja, w której jedna grupa posiada prawa do podejmowania decyzji, podczas gdy druga takich praw nie ma lub są one ograniczone.
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością musi posiadać chociaż jednego członka.
Umowa operacyjna jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie miała prostą strukturę, ponieważ jeden członek ma prawo do wszystkich korzyści jak również dzierży własność spółki i kontroluje wszel1kie decyzje.

Przykłady struktur własnościowych :

  • Dwóch lub więcej członków rodziny posiadających biznes rodzinny.
  • Dwie lub więcej niespokrewnione podmioty podejmujące współpracę w celu otworzenia firmy.
  • Jeden członek zarządzający z jednym lub wieloma członkami, z członkiem zarządzającym spełniającym wymagania pożyczkobiorcy CMBS (Commercial Mortgage-Backed Security – Zabezpieczenie komercyjne oparte na kredytach hipotecznych), z możliwym udziałem niezależnych dyrektorów i managerów.
  • Członek, który jest deweloperem oraz drugi członek, który jest instytucją finansową zapewniającym kapitał do projektu.
  • Prawa członkowskie mogą być pośrednie. Na przykład, w spółce z o.o. należącej do dwóch rodzin, może być po jednym członku z każdej rodziny, który może stanowić oddzielną spółkę a członkowie rodziny mogą posiadać prawa w tej spółce.

    Członkowie mogą być dzieleni w grupy dla celów związanych z podejmowaniem decyzji. Prawa do podejmowania decyzji należą do grupy, reprezentowanej przez wyznaczonego przedstawiciela a nie bezpośrednio przez członków.

    MANAGEMENT

    Management spółki z o.o. ustalony jest w Umowie Operacyjnej. Większość tego typu spółek, kwalifikuje się do jednej z dwóch kategorii: (1) zarządzanej przez członków lub (2) zarządzanej przez managerów.

    Spółce z o.o. zarządzanej przez Członków, członkowie/ właściciele prowadzą również codzienną aktywność spółki. Nie zatrudniają osoby trzeciej, nie będącej członkiem, do podejmowania decyzji dotyczących spółki z o.o.

    W przypadku spółek jednoosobowych, spółka zazwyczaj zarządzana jest przez jedynego członka. Osoba ta nazywana zazwyczaj jest „członkiem zarządzającym”. Możliwym jest również odwoływać się do tej osoby w Umowie Operacyjnej jako do „Managera” lub pod innym tradycyjnym tytułem korporacyjnym, jeśli Umowa Operacyjna spółki tak jest napisana.
    W przypadku wieloosobowych spółek z o.o. popularnym jest wyznaczanie jednej osoby lub podmiotu do pełnienia roli manager. Upraszcza to działalność firmy, szczególnie jeżeli mamy do czynienia z inwestorami, którzy nie biorą udziały w codziennych aktywnościach spółki.

    Spółki zarządzane przez Managerów muszą posiadać dokładny opis w Umowie Operacyjnej określające wyłączne zwierzchnictwo Managera. Ustala się również prawa posiadane lub dzielone przez członków. Zazwyczaj w Umowach Operacyjnych spółek z o.o. głównymi prawami członków są (i) możliwość zastąpienia osoby manager oraz (ii) możliwość podejmowania “Znaczących Decyzji” (wyjaśnionych poniżej). Managerowie w formie osób trzecich również są popularną praktyką w przypadku, gdy członkowie spółki nie są zainteresowani prowadzeniem codziennej aktywności firmy. Zazwyczaj przybiera to formę Kierownictwa Wykonawczego, które posiada doświadczenie w prowadzeniu firm podobnych do spółek z o.o.
    Możliwym jest również posiadanie struktur zarządzania podobnych do tych stosowanych w korporacjach. Na przykład Umowa Operacyjna spółki z o.o. może zastąpić management całym zarządem. Ten zazwyczaj jest komitetem osób okresowo wybieranych przez członków. Ich zadaniem jest odbywanie spotkań biznesowych i nadzorowanie rozwoju spółki.
    Ważnym jest aby managerowie podpisali kontrakty jako managerowie a nie jako zwykli “członkowie”. Podobne to jest do kontekstu korporacyjnego, gdzie kontrakty nie powinny być podpisywane przez takie „udziałowców”, ponieważ udziałowiec nie posiada w tym zakresie władzy. Lepiej zatem używać tytułu „managera” czy „członka zarządzającego” w miejscach, gdzie jest to odpowiednie.

    Umowa Operacyjna, która zapewnia zarządzanie poprzez managera lub członka zarządzającego, może zostawić pewne decyzje jurysdykcji członków, lub zapewnić wymóg akceptacji pewnych działań przez członków. Działania te nazywane są „Znaczącymi Decyzjami”. Przykłady Znaczących Decyzji mogą często zostać znalezione w Umowie Operacyjnej i zawierają decyzje dotyczące sprzedaży własności, finansowania, operowania i budżetu (także określenie o ile manager lub członek zarządzający może odchylić się od założonego budżetu bez uprzedniej akceptacji), dużych umów o wynajem, dużych nakładów kapitałowych, nowych inwestycji jak również decyzji dotyczących bankructwa czy niewypłacalności. Inne przykłady Znaczących Decyzji to dodawanie nowych członków lub zmniejszenie dochodów istniejących już członków.

    Wymagania odnośnie akceptacji Znaczących Decyzji są ustalane w Umowie Operacyjnej. Przyjęcie pewnej Znaczącej Decyzji może wymagać większości członków, znacznej większości członków w postaci dwóch trzecich, lub większości większej niż 75%. Może być też wymagana zgoda wszystkich członków.
    Popularnym jest, aby decyzje dotyczące bankructwa lub niewypłacalności firmy wymagały większej akceptacji członków niż inne Znaczące Decyzje. Czasem wymóg wynosi 90% czy nawet 100% zgody wszystkich Członków.

    W sytuacjach odnoszących się do łączonego zarządzania, istnieje możliwość pata, jeżeli managerowie mają inne zdanie odnośnie danej sytuacji. Umowa Operacyjna powinna przewidywać takie możliwości i zapewniać środki zaradcze. W niektórych przypadkach decyzja może zostać pozostawiona jednemu podmiotowi a w innych konflikty mogą zostać rozwiązane metodą mediacji lub arbitrażu.
    W każdym jednak przypadku istnieje możliwość, iż niezgody nie da się usunąć. Zaleca się wtedy zakończenie współpracy. Wiele sytuacji wyjściowych może zostać zastosowanych w takiej sytuacji.